Na 1965 (het 2de Vaticaanse concilie) is er voor de nabestaanden meer ruimte gekomen om gedeeltelijk zelf een invulling te geven aan de Rooms Katholieke uitvaart-rituelen.

De Requiemmis op zich is blijven bestaan. Maar vooral door het niet meer opbaren thuis (nu doorgaans in rouwcentra) is het daarbij behorende (avond)waken in onbruik geraakt. Wel is er in vele rouwcentra de mogelijkheid om de avond voor de uitvaart toch nog een kleine rouw- dienst te houden bij de overledene.

De gebeden, gezangen etc. bij Requiemmis in de kerk zijn nu echter meestal in het Nederlands en in sommige gebeden kunnen nu ook de nabestaanden voorgaan. Doorgaans is het nu ook mogelijk om in overleg met de priester te kiezen voor specifieke gezangen waaraan bijvoorbeeld de overledene gehecht was.

Na de Requiemmis kan de overledene overeenkomstig zijn wens worden begraven of gecremeerd. Zowel bij het uiteindelijke begraven als bij de crematieplechtigheid kan de priester voorgaan in gebed en de kist nogmaals zegenen met wijwater en wierook. Ook de jaarmis (1 jaar na overlijden) behoort nog steeds tot de mogelijkheden.

Deel 1
Deel 2

Avondwake