Achtergrond
De ontstaansgeschiedenis van het Vietnamees Boeddhisme
Het Boeddhisme werd reeds in de eerste eeuw na Christus geïntroduceerd in Vietnam, toen Giao Chau geheten. De toenmalige hoofdstad Luy Lau werd al in de tweede eeuw een bloeiend centrum voor het Boeddhisme. Monniken waren uit India gekomen via de zee en brachten Boeddha-beelden en heilige teksten mee.

Sutras werden uit het Sanskriet naar het Chinees vertaald door zowel Indiase als Giao Chau (Vietnamese) monniken.

Tegenwoordig is ca. 80% van de Vietnamese bevolking Boeddhist, waarvan de meerderheid Mahayana, zowel Puur Land (Tinh Do) als Zen (Thien), en een minderheid Theravada ( het Zuidelijke -Nam Tong- Boeddisme).

Door de lange Chinese overheersing is Vietnam, is de invloed van het Chinese Boeddhisme sterk. Door de communistische overheersing in deze eeuw is een tijdlang, vooral in het Noorden van Vietnam het Boeddhisme onderdrukt, maar er is tegenwoordig weer een opleving te zien.

Voorschriften van een Vietnamees-Boeddhistiese uitvaart.
Het lichaam mag na het overlijden niet worden aangeraakt. Men gelooft dat de geest, het bewustzijn nog in het lichaam is. Om de geest uit het lichaam te laten ontsnappen, moet men het minstens 8 uur laten liggen, daarna pas wassen en aankleden.

Rekening houden met
Als men in het ziekenhuis overlijdt, moet het lichaam thuisgebracht worden en in huis blijven.
Als men aan een ongeluk overlijdt durft men het lichaam niet in huis te nemen en wordt het in een mortuarium opgebaard.

Begraven of cremeren
De meerderheid kiest voor een begrafenis, zoals dit vroeger gebruikelijk was; tegenwoordig wordt steeds vaker gecremeerd.

Boeddhistiese monniken bij de uitvaart
Voor en na het overlijden moeten Boeddhistiese monniken worden uitgenodigd. Hoe meer, hoe beter.

Hulp bij, bezoek en condoleren
Buren komen op bezoek en helpen met koken. Men moet vegetarisch eten.
Het is de gewoonte dat familie en vrienden worden gecondoleerd.
Nog voor de kist wordt gesloten, is het gebruikelijk het lichaam te zien. Er wordt op verre familie zo lang mogelijk gewacht, voordat de kist dicht gaat.

Gebruiken
Bloemen, fruit en voedsel (het favoriete van de overledene) wordt op het altaar voor de overledene geofferd, met water, wijn, thee, wierook en kaarsen.
Hierbij buigen de vrouw, de jongeren en de kinderen van de overledene tot op de grond. Kinderen en de hele directe familie moeten witte kleding en een witte hoofdband dragen.

Na de uitvaart
De eerste week na het overlijden is er een dienst in de tempel of in huis, met monniken erbij en dan wekelijks tot 49 dagen op 7 weken. Daarna 100 dagen na het overlijden. Dan jaarlijks. Dit wordt ook gedaan voor de grootvader en grootmoeder.

De (ongetrouwde) zoon van de overledene moet zijn witte kleding tot 3 jaar na het overlijden bij de herdenkingen dragen.

Bij herdenkingen wordt de Amitabha Sutra (Kin A Di Da) gezongen.

Herdenkingsdagen zijn er om elkaar te zien en te ontmoeten, niet de verjaardagen.