Geachte mevrouw,

Uw vragen zijn actueel dit omdat u van de juiste veronderestelling uitgaat dat het aantal alleenstaanden flink is toegenomen en wellicht nog belangrijker, nog zal toenemen. Er kunnen diverse maatregelen genomen worden om te voorkomen dat de uitvaart zal plaatsvinden ingevolge de wens van de overledene, in casu de alleenstaande. Een belangrijk uitgangspunt vormt het schriftelijk vastleggen van die wensen in de vorm van het codicil ofwel een omschrijving daarvan maken en die vervolgens laten opnemen in een testament.

Het laten opmaken van een testament zou eigenlijk altijd al moeten gebeuren, dit omdat een alleenstaande veel meer te maken heeft met het toedelen van bijvoorbeeld legaten dan gehuwden c.q. samenwonenden, dit ook al in het licht gezien van de toekomstige wijziging van het erfrecht. In het testament moet naar mijn mening een executeur testamentair worden benoemd die er, na het overlijden van de alleenstaande, op moet toezien dat de uitvaart daadwerkelijk moet worden uitgevoerd conform de wens.

In principe is de uitvaart van een alleenstaande, wat betreft de uitvoering, gelijk aan die van diverse samenlevingsvormen, dit omdat de wet stelt dat een itvaart dient te geschieden corform de wens, of de vermoedelijke wens van de overledene. Hierin schuilt het verschil dus niet, maar het is gebeurd dat een alleenstaande een dermate specifieke wens had deze niet kon worden uitgevoerd omdat men anders zou handelen in strijd met de wet of de openbare orde. Als voorbeeld zou ik willen geven de situatie waarin iemand gecremeerd wil wordne op het strand en direct te stoffelijke resten laten verstrooien over zee (een hindoe-uitgangspunt).

Hopend u hiermede voldoende te hebben ingelicht. Mocht u dieper op de materie willen ingaan dan kunt u mij altijd, hetzij telefonissch, hetzij schriftelijk benaderen.

 

Met een vriendelijke groet,

 

 

Joop van de Beek